Who is Mrs. Palmer

Hindi ko po alam kung yaong mga nagtatanong ay sadyang nagmamaang-maangan lamang, lalu na yong mga Igan nating tutubi. O ‘di kaya naman ay sadyang nagkukunwari na hindi nila kilala si Mrs. Palmer, oh…naman. Common guys. Alam ko naman na kilalang-kilala ninyo siya, ayaw n’yo lang aminin. (Hehehe, ‘wag seryusuhin ito’y katuwaan lamang).

Seriously speaking sinikap kong hagilapin ang kinaroroonan ni Mrs. Palmer. Banding alas 11 ng gabi kahapon Saudi time. Kasi ang oras ng kan’yang labas minsa’y early in the evening o di kaya naman ay midnight, minsan naman early in the morning o di kaya naman sa tanghaling tapat. Sometimes bago lumubog ang araw.

Para akong imbistigador na hahabolhabol sa kan’ya hanggang siya’y aking makorner at sa awa naman ng Diyos one-on-one ang pagu-usap namin at hindi siya nag-atubiling magtapat at magpakilala sa tunay n’yang katauhan. Ayon sa kan’ya…

“Ako’y sadyang nakakabit sa iyo
Sa kaniya at sa kanila
Ako’y laging kasama ninyo
Sa inyong mga lakad
At sa lahat na inyong ginagawa
Sa loob at labas ng inyong tahanan.

“Ako’y isang tunay na kaibigan
At katuwang sa bawat bagay
Na inyong pinagkakaabalahan
Sa bawat minuto ng iyong buhay.

“Kung kayo’y masaya
Katawan ko’y masigla
Kung kayo’y pagod
Ako’y nanghihina.

“Buhay ko’y nakasalalay
Sa inyong kalusugan
Kumikilos sa gusto
Ng iyong puso’t isipan
At lambing ng iyong katawan.

“Ako’y maykakayahan
Na ‘di kayang gawin ng iba
Sadyang sa akin lamang
Ipinagkaloob at ipinamana
Ng Maylalang.

“Sa bawat dampi
Ng mainit kong labi
Sa nanghihinang katawan
Dahil sa sobrang lungkot
Hapis at kapaguran
Lakas n’ya’t kakisigan
Ay manunumbalik
Puno ng kasiyahan.

“Kaya ngayon hiling ko sa inyo
Ako’y inyong mahali’t alagaan
‘Wag hayaan na ako’y magkakalyo
Masaktan at masugatan
Upang lubos kong maibigay
Sa inyo ang kaligayahan
Na inyong ina-asam-asam.

“Ako si Mrs. Palmer
Isang mapagmahal na kaibigan!”

(In Filipino-Tag-alog “Mrs. Palmer” ay si Mariang Palad)

Thank you for your time. Visit Me Here.

 

Papaano Kung si Noah ay Naging Pinoy?

Seguro kawawa lalo ang Pilipinas.

Halos maihi at mapa-utot ako sa katatawa habang binabaybay ko ang bawat taludtod nitong lathalain na nagmula kay Ms. D. Geronimo. Magandang basahin ito at nakakalimot pansamantala sa problema. Replika ito sa nangyari at kasalukuyang nangyayari sa INANG BAYAN.

Kung Pinoy si Noah… ganito seguro ang mangyayari sa barko/arko.

Taong 2007, si Noah ay isang ordinaryong middle class Pinoy. Nagpakita sa kaniya ang Diyos at nagsabing, “Pagkatapos ng isang taon ay bubuhos ang ulan at babahain ang buong kapuluan ng Pilipinas. Gusto kong gumawa ka ng isang malaking Barko at isakay mo rito ang pares-pares na mga hayop at mga mag-asawang Pilipino sa iba’t-ibang kapuluan.”

Ibinigay kay Noah ang ‘specs’ ng arko at taos puso nitong tinanggap ang responsibilidad na sagipin ang sambayanang Pilipino sa napipintong pagbaha.

Lumipas ang taon, muling nagpakita kay Noah ang Diyos. Tinanong siya, “Nasaan ang arko na ipinagawa ko sa iyo?”

Sumagot si Noah, “Patawarin po ninyo ako kung ‘di ko po natupad ang utos ninyo! Nagkaroon po ng malaking problema sa plano po ninyo.”

At inilahad ni Noah ang mga sagabal na hinarap niya sa pag-gawa ng arko.

“Humingi po ako ng Mayor’s permit pero papayag lang daw si Mayor kung ang gagawa ay ang construction firm na paga-ari ng kaniyang pamangkin. Pumunta po ako kay Congressman pero papayag siya kung may matatanggap siyang 30% commission.

“Nagtayo po ng union ang mga kinuha kong manggagawa at nag-strike. Natunugan ito ng mga left-leaning groups at sila ay nag-rally dahil daw sa hindi makatarungang pagpili ng mga taong sasakay sa arko lumalabas kasi na (mga taong naniniwala lang sa Diyos ang puwedeng sumakay. Nakisali rin po sa rally ang mga bading at tomboy dahil bias daw na normal na mag-asawa lang ang puwedeng sumakay.

“Kahit po ang civil society group ay nakisali na rin sa gulo dahil napag-alaman daw nila na ang pondong gagamitin sa paggawa ng arko ay galing sa donasyon ng mga gambling lords at katas ng hueteng. Sa kaguluhang ito ay napilitang magpatawag ng hearing ang Senado ‘in aid of legislation’.

“Sa Senado sinubukan ko po na gamitin ang EO464 para makaiwas sa hearing pero hindi po ako executive official, kaya napilitan po akong tumistigo.

“Nang malaman ng Senado na utos ng Diyos ang pag-gawa ng arko, dineklara nila itong ‘unconstitutional’ dahil hindi raw nito iginalang ang ‘Separation ng Church at State’.

“Nakialam narin po ang NBI at PNP at sinabi nila na meron silang impormasyon na ang barko raw na ito ay gagamitin ni Erap sa kaniyang pagtakas. Sinabi rin ng ISAFP at DOJ na ito raw ay gagamitin ng grupong Magdalo sa binabalak nilang coup laban kay Arroyo. Nilapitan ko po si Mr. Defensor para makipag-usap kay GMA. Payag daw si GMA na ituloy ang arko kung ipapaskil daw sa arko ang malaking mukha niya at may slogan ‘Towards a Strong Republic’. Hindi po ako pumayag kaya hanggang ngayon po ay nahinto ang pag-gawa ng arko.”

Pagkatapos na ilahad ni Noah sa Diyos ang mga nangyari, ang galit na dati banaag sa mukha ng Diyos ay unti-unting naglaho.

Dagdag na winika ni Noah, “Sa palagay ko po kailangan ko pa po ng 10 taon para matapos ang inyong proyekto.”

Napailing ang Diyos at nagsabi, “Di ko na kailangang wasakin pa ang bansang ito. Hahayaan ko na lang na kayo at ang mga taong naninirahan dito ang sumira nito!”

Kaya mga Kabayan ngayong darating na halalan, dapat natin seguraduhin sa ating mga puso at isipan ang mga kandidatong ating eboboto! 

Thanks for your time.